Jozef Hoemaeker (Izegem, 11 juli 1911 – Antwerpen, 21 augustus 1980) was een Belgisch kunstschilder met een ingetogen en verstild oeuvre, waarin de menselijke figuur centraal stond. Na zijn opleiding aan het Sint-Amandscollege in Kortrijk studeerde hij in 1929 en 1930 aan het Sint-Lucasinstituut in Gent, gevolgd door de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, waar hij in 1930 werd bekroond met drie eerste prijzen. Tien jaar lang kreeg hij les van de gerenommeerde schilder Isidore Opsomer, die zijn gevoel voor compositie en psychologische diepgang verder aanscherpte.

In 1932 ontving Hoemaeker de prijs van de kunstkring Als ick kan voor een stilleven. Hij werkte enige tijd bij de Kunstwerkstede Gebroeders De Coene in Kortrijk en in het glazeniersatelier van Hippolyte Peene in Brugge, maar koos uiteindelijk resoluut voor het kunstenaarschap. Hij vestigde zich definitief in Antwerpen als kunstschilder.

Hoewel hij ook stillevens en lege, desolate landschappen schilderde, lag de nadruk in zijn werk altijd op de menselijke figuur. Zijn schilderijen zijn sober van kleur en stil van toon — ze ademen een diepe, verstilde ernst. Zelfs zijn landschappen tonen geen mens of beweging: ze zijn decorloos en leeg, in dienst van de stilte die zijn hele oeuvre kenmerkt.

In 1943 greep hij net naast de Prix de Rome, maar zijn schilderij Dame met witte blouse werd aangekocht door het ministerie van Schone Kunsten. Zijn portret van de dichter Paul De Vree bevindt zich in de collectie van het Letterenhuis.

Jozef Hoemaeker overleed in 1980 in Antwerpen. Hij liet een coherent en persoonlijk oeuvre na, waarin hij als kunstschilder een intieme en tijdloze wereld van rust en reflectie wist te vangen.