Judith Pfaeltzer (Hilversum, 20 mei 1950) is een Nederlandse beeldhouwster die bekendstaat om haar monumentale en organisch gevormde sculpturen. Ze volgde haar opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie en ontwikkelde zich tot een kunstenaar met een geheel eigen vormentaal, waarin beweging, groeiprocessen en de kracht van de natuur een centrale rol spelen.

Haar beelden, vaak uitgevoerd in brons, staal, marmer of kunststof, hebben een vloeiende, bijna dansende kwaliteit. Ze lijken te verwijzen naar natuurlijke structuren zoals schelpen, bladeren of golven, maar behouden steeds een abstracte autonomie. Pfaeltzer onderzoekt in haar werk de spanning tussen massa en ruimte, tussen zwaarte en lichtheid. Grote volumes krijgen bij haar een onverwachte elegantie, waardoor de toeschouwer zowel de fysieke kracht als de poëtische subtiliteit van het materiaal ervaart.

Pfaeltzer werkt zowel in opdracht als vrij. Haar sculpturen zijn te vinden in de openbare ruimte, onder andere in Amsterdam en andere Nederlandse steden, en maken vaak deel uit van architectonische of landschappelijke omgevingen. Daarnaast exposeert ze regelmatig in musea en galerieën, waar haar kleinere werken en tekeningen de intieme kant van haar kunstenaarschap tonen.

De beeldtaal van Judith Pfaeltzer is geworteld in een fascinatie voor natuur en transformatie. Haar oeuvre nodigt uit tot beschouwing en lichamelijke ervaring, doordat de sculpturen bijna uitnodigen om eromheen te bewegen en de wisselwerking van licht, vorm en ruimte te ondergaan. Ze geldt als een belangrijke vertegenwoordiger van de hedendaagse Nederlandse beeldhouwkunst, die traditie en vernieuwing weet te verbinden.