Qi Baishi (1864-1957) was een van de meest invloedrijke Chinese schilders van de 20e eeuw, geroemd om zijn vernieuwing van de traditionele inktwasschilderkunst met een frisse, moderne gevoeligheid. Geboren in een bescheiden boerenfamilie in Xiangtan, provincie Hunan, was hij grotendeels autodidact. Hij begon zijn carrière als timmerman voordat hij zich volledig aan de kunst wijdde. Deze late en onconventionele entree in de kunstwereld bepaalde zijn levenslange focus op het gewone leven en toegankelijke onderwerpen.

Qi's werk staat vooral bekend om zijn afbeeldingen van alledaagse motieven – garnalen, krabben, insecten, groenten en bloemen – weergegeven met opmerkelijke vitaliteit en eenvoud. Zijn stijl combineerde gedurfde, expressieve penseelstreken met heldere, vaak onverwachte kleuren, waardoor composities ontstonden die zowel spontaan als zeer beheerst aanvoelen. Centraal in zijn artistieke filosofie stond het concept van xieyi ("geestgelijkenis"), waarbij het vastleggen van de essentie en energie van een onderwerp belangrijker was dan precies realisme. Zijn schilderijen van garnalen worden met name alom bewonderd vanwege hun transparantie, dynamiek en levensechte uitstraling, bereikt met minimale penseelstreken.

Door poëtische gevoeligheid te combineren met een scherp observatievermogen, overbrugde Qi Baishi de kloof tussen de literaire schildertradities en een meer populistische, moderne benadering. Hij verwierp rigide academische conventies en omarmde in plaats daarvan intuïtie, humor en persoonlijke expressie. Na verloop van tijd verwierf zijn werk nationale en internationale erkenning en werd hij een symbool van de Chinese culturele identiteit in een periode van ingrijpende sociale en politieke veranderingen.

Tegenwoordig wordt Qi Baishi beschouwd als een meester die klassieke technieken transformeerde tot een levende, evoluerende kunstvorm – een kunstvorm die generaties kunstenaars blijft inspireren met zijn evenwicht tussen traditie, innovatie en vreugdevolle directheid.