Hubertus Cornelis Maria van Lith werd in 1908 in Amsterdam geboren en bleef zijn hele leven nauw verbonden met die stad, waar hij in 1977 overleed. Hij groeide op in een periode waarin de Nederlandse kunstwereld sterk in beweging was, met enerzijds de erfenis van de traditie en anderzijds de opkomst van modernistische stromingen. Van Lith ontwikkelde zich in dit spanningsveld tot een kunstenaar die zowel ambachtelijke beheersing als een persoonlijke stijl nastreefde.
Hij werd opgeleid aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam, een broedplaats van kunstenaars die na de Eerste Wereldoorlog de toon zouden zetten in de Nederlandse kunst. Daar maakte hij zich technieken van tekenen, schilderen en beeldhouwen eigen, met bijzondere aandacht voor de figuratie. Zijn werk toont een sterke gerichtheid op vorm en compositie, waarbij hij vaak de mens en zijn omgeving als uitgangspunt nam.
Van Lith werkte niet alleen in de intimiteit van het atelier maar ook in opdracht, waardoor zijn oeuvre deels verbonden raakte met de publieke ruimte. Hij vervaardigde monumentale werken en portretten, waarin zijn gevoel voor maat en evenwicht duidelijk naar voren kwam. Tegelijkertijd maakte hij kleinere werken waarin de hand van de maker voelbaar blijft in de toets en modellering.
Hoewel hij zich bewust was van de vernieuwingen in de kunst van zijn tijd, bleef Van Lith trouw aan de kracht van herkenbare vormen en menselijke expressie. Zijn oeuvre staat daarmee in de lijn van Nederlandse kunstenaars die een brug sloegen tussen traditie en moderniteit.
Na zijn dood in 1977 bleef Van Lith vooral bekend bij kenners en verzamelaars die oog hebben voor zijn vakmanschap en de rustige, tijdloze kwaliteit van zijn beelden en schilderijen. Zijn werk is opgenomen in particuliere collecties en soms in de publieke ruimte terug te vinden, waar het herinnert aan een kunstenaar die zijn stad Amsterdam nooit de rug toekeerde en die vanuit die vaste basis een persoonlijke bijdrage leverde aan de Nederlandse kunst van de twintigste eeuw.
