Roger Coll (Badalona, 1979) behoort tot een nieuwe generatie kunstenaars die keramiek radicaal herdenken — zonder terughoudendheid, los van traditionele categorieën en hiërarchieën tussen kunst en ambacht. Geboren in Badalona, nabij Barcelona, ontwikkelde hij een praktijk waarin materiaalonderzoek en conceptuele vrijheid hand in hand gaan.
Voor Coll is keramiek geen decoratief medium, maar een experimenteel veld. Hij bevraagt de grenzen tussen sculptuur, object en architectonisch fragment. Zijn werken lijken soms archeologische vondsten uit een onbekende toekomst: ruwe huiden, gebarsten oppervlakken, vervormde volumes die tegelijk kwetsbaar en krachtig ogen. Hij omarmt het onvoorspelbare karakter van klei — krimp, scheurvorming, verkleuring — en maakt van toeval een medespeler in het creatieproces.
Wat zijn oeuvre kenmerkt, is een uitgesproken fysieke aanwezigheid. De werken communiceren via textuur en massa; ze nodigen uit tot kijken én voelen. Coll experimenteert met glazuren, oxiden en baktechnieken, waardoor elk stuk een unieke, bijna geologische gelaagdheid krijgt. Het oppervlak wordt een landschap, het object een drager van tijd.
Tegelijk positioneert hij zich bewust buiten de traditionele keramische canon. Hij doorbreekt de functionele oorsprong van het medium en verschuift het naar een autonome sculpturale taal. In die zin staat zijn werk in dialoog met hedendaagse tendensen waarin materiaal, proces en imperfectie centraal staan.
Roger Coll vertegenwoordigt zo een generatie die keramiek niet langer ziet als discipline met vaste regels, maar als open terrein — een ruimte voor experiment, intuïtie en herdefinitie.
