Dit verhaal begint als een modern sprookje waarin passies en talenten samensmelten tot iets unieks. Het stel, elk met hun eigen bagage aan creativiteit en ervaringen, leek voorbestemd om elkaar te ontmoeten en hun volledige artistieke potentieel te ontplooien.
Met haar liefde voor schedels, streetart en popart had ze een bijzondere gevoeligheid voor objecten en de verhalen die ze vertellen geërfd, voortkomend uit haar familietraditie als dochter van een tweedehands- en antiekhandelaar. Elk object, elk kunstwerk, was voor haar niet alleen een kunstwerk, maar een relikwie vol geschiedenis, een fragment uit het verleden dat in het heden opnieuw geïnterpreteerd moest worden.
Hij van zijn kant had een meer technische en gestructureerde aanpak. Al op jonge leeftijd toonde hij een fascinatie voor design door motorfietsen met minutieuze knowhow te customizen. Hij beheerste de kunst van het lamineren van harsen, gieten en siliconenvormen, technieken waarmee hij unieke modellen kon creëren, waarbij functionaliteit en esthetiek werden gecombineerd. Zijn pad had hem vanzelfsprekend naar de architectuur geleid, waar hij zich verdiepte in het creëren van ruimtes en vormen, in de voetsporen van zijn vader.
Hun paden kruisten elkaar uiteindelijk, alsof het vanzelfsprekend was, en ze brachten elkaar wat de ander miste. Samen vonden ze de perfecte balans tussen kunst en techniek, tussen oud en modern, tussen rauwe expressie en beheerste vorm. Ze inspireerden elkaar, ze spoorden elkaar aan om verder te gaan, te experimenteren, buiten de gebaande paden te denken.
