Jan Ouwersloot (Gouda, 27 oktober 1902 – Amsterdam, 27 mei 1975) was een Nederlands autodidactisch schilder, aquarellist, tekenaar, pentekenaar, pastellist, etser en lithograaf. Hij staat bekend om zijn realistische en naïef-realistische weergaven van stadsgezichten, straatscènes, havens en landschappen, vaak geïnspireerd door zijn directe omgeving.

Ouwersloot wordt gerekend tot de stroming van de 'Populisten', een groep kunstenaars die in de jaren 1930 in Utrecht en Amsterdam actief was. Deze groep, waartoe onder anderen Louis Schrikkel, Jan Strube en Johan van Hell behoorden, streefde ernaar alledaagse onderwerpen op een toegankelijke manier vast te leggen om zo een breed publiek aan te spreken.

Van 1927 tot 1964 was Ouwersloot lid van de Amsterdamse kunstenaarsvereniging 'De Onafhankelijken'. Binnen deze vereniging exposeerde hij regelmatig en droeg hij bij aan de artistieke dialoog van die tijd. Zijn werk werd tentoongesteld in onder andere het Stedelijk Museum Amsterdam.

Ouwersloot's schilderijen kenmerken zich door een naïef-realistische stijl, waarbij hij vaak topografische fantasievoorstellingen creëerde. Zo combineerde hij op speelse wijze verschillende bezienswaardigheden uit het Amsterdamse straatbeeld in één compositie. Ondanks zijn bijdragen aan de Nederlandse kunst is Ouwersloot na zijn dood enigszins in de vergetelheid geraakt. Recentelijk is er hernieuwde interesse in zijn werk, onder andere door tentoonstellingen in Museum MORE.

Zijn oeuvre omvat een breed scala aan onderwerpen, van stadsgezichten en landschappen tot havens en straatscènes. Zijn werken stralen vaak een nostalgische sfeer uit en bieden een uniek perspectief op het alledaagse leven in Nederland gedurende de eerste helft van de 20e eeuw.