Pieter Hermanus d'Hont (Hilversum, 24 april 1917 – Utrecht, 12 juni 1997) was een vooraanstaand Nederlands beeldhouwer, bekend om zijn veelzijdige en expressieve werken die het Nederlandse straatbeeld hebben verrijkt. Als officieuze stadsbeeldhouwer van Utrecht heeft hij een blijvende indruk achtergelaten met talrijke sculpturen die tot op de dag van vandaag bewonderd worden.
D'Hont begon zijn artistieke opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, waar hij studeerde onder leiding van Jan Bronner. Bronner's filosofie van "kunst in dienst van de samenleving" had een blijvende invloed op d'Hont's benadering van beeldhouwkunst. Zijn vroege werk werd gekenmerkt door figuratieve en klassieke vormen, vaak geïntegreerd in architecturale structuren, wat typerend was voor de Amsterdamse School-stijl.
Een van d'Hont's meest iconische werken is het bronzen beeld van Anne Frank uit 1959, gelegen aan het Janskerkhof in Utrecht. Dit beeld trekt dagelijks bezoekers die eer betuigen aan het jonge oorlogsslachtoffer.
Daarnaast ontwierp d'Hont het Edison-beeldje, dat sinds 1960 jaarlijks wordt uitgereikt tijdens de Edison Music Awards, een van de oudste muziekprijzen in Nederland.
Zijn oeuvre omvat ook monumentale werken zoals de fontein in Zwijndrecht en het imposante reliëf in het RIVM-gebouw in Bilthoven, een samenwerking met Arie Teeuwisse. Deze werken tonen zijn vaardigheid in zowel vrijstaande sculpturen als geïntegreerde architectonische elementen.
D'Hont was een veelgevraagd portrettist en vereeuwigde vele prominente Nederlanders, waaronder koningin Beatrix. Zijn portretten staan bekend om hun nauwkeurigheid en het vermogen om het karakter van de geportretteerde vast te leggen.
In de loop der jaren evolueerde d'Hont's stijl van gepolijste, figuratieve vormen naar meer expressieve en textuurrijke oppervlakken. Hij maakte de structuur van de klei tot een integraal onderdeel van de expressieve kracht van het beeld, wat resulteerde in werken met een sterke poëtische uitstraling.
