Klaas II Mobach, geboren in 1893 in Harlingen, was beeldhouwer en keramist en behoort tot de bekende Utrechtse kunstenaarsfamilie Mobach, die met hun keramiekatelier een belangrijke rol speelde in de Nederlandse toegepaste kunst van de twintigste eeuw. Hij bracht zijn jeugd door in Friesland maar vestigde zich later in Utrecht, waar hij zijn artistieke loopbaan verder ontwikkelde en uiteindelijk ook zou overlijden in 1976.
Mobach kreeg zijn opleiding in de beeldhouwkunst en leerde daarnaast het vak van keramiek binnen het familiebedrijf, dat al vanaf de negentiende eeuw bekendstond om zijn ambachtelijke kwaliteit en vernieuwing. Zijn kunstenaarschap bewoog zich op het snijvlak van vrije beeldende kunst en toegepaste kunst. Als beeldhouwer werkte hij met traditionele materialen als steen en brons, maar zijn affiniteit met klei en glazuur maakte dat hij ook keramische sculpturen en gebruiksvoorwerpen vervaardigde.
Zijn stijl was overwegend figuratief, met een voorkeur voor menselijke en dierlijke vormen, maar ook voor sobere, monumentale composities die goed tot hun recht kwamen in de openbare ruimte. In Utrecht en omgeving zijn nog verschillende werken van zijn hand te vinden, vaak in de context van architectuur of stedenbouw, zoals gevelstenen, reliëfs en vrijstaande sculpturen.
Klaas II Mobach wordt vaak gezien als een kunstenaar die de traditie van vakmanschap verbond met een persoonlijke, ingetogen beeldtaal. Zijn werk laat zien hoe de familie Mobach niet alleen van betekenis was voor de keramische industrie, maar ook voor de bredere beeldende kunst.
Tot zijn overlijden in 1976 bleef hij actief in Utrecht, waar hij deel uitmaakte van de stedelijke kunstgemeenschap. Zijn oeuvre maakt hem tot een belangrijke schakel binnen de Nederlandse figuratieve beeldhouw- en keramiektraditie van de twintigste eeuw, en tot een vertegenwoordiger van de nauwe verwevenheid tussen kunst en ambacht die de naam Mobach tot ver buiten Utrecht bekend maakte.
