Slapende jongedame 1936

Jan Heyse

PapierPotlood
44 ⨯ 61 cm
Prijs op aanvraag

Bruning Heintz Fine Art

• Over kunstwerk
  Grootte 61 x 44 cm
  Signatuur Handgesigneerd
  Materiaal Potlood op papier
  Stroming Symbolisme
  Provenance Particuliere collectie
  
  In deze imposante tekening van Jan Heyse ligt een jonge vrouw in diepe slaap. Waarschijnlijk betreft het een van Heyse's muzes: Lena de Roo uit Vrouwenpolder die Heyse en zijn vrouw Mies Visser hielp in het huishouden. Het is een typisch portret van Heyse: verstild en sereen. Haar hoofd, rechts in het beeldvlak gepositioneerd en subtiel naar de toeschouwer gericht, straalt een bijna mystieke rust en gelukzaligheid uit. De gelaatstrekken zijn zacht en ontspannen — gesloten ogen, licht geloken lippen — alsof ze zich in een staat van volkomen overgave bevindt, ver weg van de wereld om haar heen. Haar handen rusten gekruist op haar borst, een gebaar dat doet denken aan kwetsbaarheid, maar ook aan een innerlijke harmonie. Onder haar handen trekt een deken een vloeiende lijn over haar lichaam: geen scherpe contouren, maar een subtiele suggestie van vorm onder stof. Haar halflange haar spreidt zich losjes uit over het kussen, het licht spelend over de lokken in zachte schaduwen, die Heyse met uiterste finesse weergeeft. De kracht van dit werk ligt in de eenvoud en de diepgang ervan. Er is geen dramatisch decor, geen context — slechts de slapende figuur en de stilte die haar omringt. En juist in die eenvoud roept het werk vragen op: **Wat droomt zij? Wat gaat er in haar om?** Is dit rust, ontsnapping, een moment van genezing? Of misschien een tedere herinnering in beeld gevangen? Heyse tekent niet enkel een lichaam, maar een innerlijke toestand. Zijn lijnvoering is gedempt maar trefzeker; de schaduwen zijn zachtaardig, zonder zwaarheid. Het beeld wekt een gevoel van intimiteit, maar ook van afstand — als een herinnering aan iemand die je ooit liefhad en nog één keer ziet slapen.
  
• Over kunstenaar

  Jan Heyse werd geboren in Zierikzee in 1882. Zijn vader, Johan Hermann Christian Heyse, was voormalig Luthers predikant en lid van de Gedeputeerde Staten van Zeeland. In 1892 verhuisde het gezin naar een groot huis aan de Lange Delft in Middelburg. Heyse begon al vroeg met tekenen en studeerde vanaf 1899 aan de Rijksacademie in Amsterdam, waar hij onder andere Jan Sluijters als klasgenoot had. In 1904 keerde hij terug naar zijn ouders, die inmiddels in het huis 'Het Witte Hardt' aan de Rouaansekaai woonden.

  Tijdens een tentoonstelling van Vlaamse Primitieven en Oude Kunst in Brugge in 1902 vond Heyse vermoedelijk zijn eigen richting in de kunst. Geïnspireerd door Hans Memling (1430-1494) begon hij madonna's te schilderen, maar dan in Zeeuwse klederdracht. Deze madonna's drukken eerder moederliefde dan een religieuze interpretatie uit. Zijn werk wordt gekenmerkt door een zoektocht naar zuiverheid en eenvoud, wat zijn schilderijen een bijna mystieke uitstraling geeft.

  Na het overlijden van zijn vader in 1913 erfde Heyse voldoende om sober te kunnen leven en zich volledig aan de schilderkunst te wijden. In datzelfde jaar trouwde hij met de Middelburgse Miesje Visser en vestigde het echtpaar zich in Veere, in het huis 'De Kolve' aan de Markt. Heyse werd beschreven als een teruggetrokken en gevoelige persoon, die zich afzijdig hield van het kunstenaarswereldje in Veere en Domburg.

  Heyse's oeuvre omvat verfijnde figuren, landschappen en dorpsgezichten die een pure schoonheid uitstralen. Zijn werk lijkt te passen binnen het symbolisme, vooral door de manier waarop hij het alledaagse leven in Zeeland een religieuze inhoud weet te geven.

  Naast schilderijen maakte Heyse ook veel grafisch werk en illustraties. Zijn fijne, bescheiden en vaak decoratieve tekenstijl leidde ertoe dat hij werd uitgenodigd om illustraties te maken voor onder andere het Zeeuws Prentenboek en het Hollandsch Liederboek.

  Jan Heyse overleed in 1954 in Veere. Zijn werk wordt nog steeds gewaardeerd en af en toe aangeboden op veilingen.

Bent u geïnteresseerd om dit kunstwerk te kopen?