Anna Veegens werd geboren in 1850 in Nederland en groeide uit tot een begaafd kunstenares in een tijd waarin vrouwelijke kunstenaars nog volop moesten vechten voor erkenning. Zij volgde haar opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar zij tussen ca. 1872 en 1875 studeerde in de zogenoemde damesklas, een aparte opleiding speciaal bestemd voor vrouwen. Al tijdens haar studie blonk zij uit: in 1874 behaalde zij een eerste prijs in Den Haag, een vroege erkenning van haar talent.

Veegens ontwikkelde zich tot een veelzijdige kunstenares met een voorliefde voor figuurstudies, kinderportretten (die haar hoofdonderwerp vormden) en stillevens. Haar werk werd gekenmerkt door een grote gevoeligheid voor detail, een subtiel kleurgebruik en een warme, intieme benadering van haar onderwerpen. Vooral in haar kinderportretten wist zij de kwetsbaarheid en de levendigheid van haar jonge modellen op ontroerende wijze vast te leggen.

Anna Veegens werkte niet alleen in Nederland, maar liet zich ook inspireren door het buitenland. Zij verbleef en werkte in Italië en Frankrijk, en woonde enige tijd in Brussel, waar zij in 1889 bekroond werd met een gouden medaille bij een prestigieuze expositie. Later vestigde zij zich weer in Nederland, eerst in Den Haag en uiteindelijk in Bilthoven, waar zij haar artistieke carrière voortzette.

Hoewel zij tijdens haar leven successen vierde en erkenning kreeg, is haar naam vandaag de dag minder bekend. Toch vormt haar oeuvre een waardevol onderdeel van het Nederlandse kunsthistorische erfgoed, met werken die vooral in particuliere collecties hun weg hebben gevonden.

Anna Veegens overleed in 1922, maar haar artistieke nalatenschap getuigt nog altijd van de toewijding en het vakmanschap van een kunstenares die haar eigen weg wist te vinden binnen de schilderkunst van haar tijd.