Han Jansen

Han Jansen (geboren in het Groningse Kloosterburen, overleden in Nieuw-Loosdrecht) was een veelzijdig Nederlands beeldend kunstenaar, autodidact pur sang. Zijn oeuvre omspant schilderkunst, grafiek, beeldhouwkunst en fotografie, maar het is vooral zijn werk als graficus in de jaren ’70 dat hem landelijke bekendheid bracht.

Jansens landschappen — vaak in de vorm van zeefdrukken — vingen het karakteristieke Nederlandse platteland in heldere lijnen en doordachte composities. Boerderijen, eindeloze luchten, en in het bijzonder koeien, vormden terugkerende motieven. Toch was zijn werk verre van nostalgisch. Met een scherp oog voor vorm en contrast gaf Jansen het land niet alleen weer, hij herzag het — zijn koeien leken soms eerder monumenten dan dieren, zijn boerderijen gestript tot hun essentie.

Wat Jansen onderscheidde, was zijn vermogen om met minimale middelen een maximum aan sfeer en betekenis op te roepen. Zijn autodidactische achtergrond gaf hem de vrijheid om te experimenteren buiten de gebaande paden van de kunstacademies. Hierdoor ontstond een eigen beeldtaal, waarin grafische precisie en poëtische eenvoud samenkwamen.

Hoewel hij zich zelden op de voorgrond plaatste, oefende zijn werk invloed uit op een generatie kunstenaars die eveneens zocht naar het wezen van het Nederlandse landschap. Han Jansen bleef zijn hele leven trouw aan zijn onderwerpen en zijn eigenzinnige werkwijze. Zijn nalatenschap leeft voort in collecties van particuliere liefhebbers en musea die zijn werk erkennen als een tijdloos eerbetoon aan het platteland.