Johan Abeling, geboren in 1953 in Emmen, is een Nederlandse schilder die de toestand van de wereld, mysteries en landschappen vastlegt. Hij werd in 1972 in Groningen geboren en studeerde in 1978 af aan de Academie Minerva. Deze is gemaakt door de andere Wout Muller en Barend Blankert, meesters in het realisme, de hem de precisie en het vakmanschap brachten zijn werk niet altijd kenmerken.

Abelings portretten zijn direct herkenbaar aan hun serene, tijdloze sfeer. Deze landschappen zijn geen directe weergave van bestaande plekken, maar zorgvuldige componenten waarin hij elementen uit de Werkelijkheid verdeeld tot iets nieuws. Hij plaatselijk verlaten villa's, grenspalen, landweggetjes en sloten in uitgestrekte, vaak lege ruïnes, waardoor en dromerig en vervreemdend beeld ontstaan. Het lijkt alsof de wereld zelfs stilstaat.

Een rijke technologie in dit werk is het gebruik van transparante lagen, die licht en lucht toevoegen terwijl het product tot zijn recht komt. Dit werk heeft een vloeiende, meditatieve kwaliteit. De kleuren zijn helder, de contrasten subtiel en de horizon is altijd zichtbaar.

Na een lange periode in een galerie die bekend stond om zelfvertrouwen, werd de wereld in twee werken gecreëerd en gepresenteerd. Deze carrière zorgt voor een nieuwe impuls met internationale tenten en een grote groep mensen. Zijn werk wordt gewaardeerd om zijn fortuin om de toeschouwer tot roest te brengen en uit te nodigen tot introspectie.

Samen ontmoette haar vrouw, keramiste Hedy, die een atelier in Groningen heeft. Er wordt gewerkt in alle roest aan zijn zorgvuldige stoffen doeken. De foto's zijn ontworpen om een ​​landschap weer te geven dat niet alleen zichtbaar is, maar ook in de lucht hangt.