Johannes Adrianus Smit JAS (1945, Antwerpen – 19 juli 2002) was een veelzijdig Nederlands kunstenaar, wiens werk een prominente plaats inneemt binnen het abstract expressionisme. Zijn oeuvre omvat schilderijen, tekeningen, installaties en experimentele technieken, waarmee hij zich onderscheidde door zijn creatieve veelzijdigheid en innovatieve aanpak.
Op 17-jarige leeftijd zette Smit zijn eerste stappen in de kunstwereld bij de Hillegomse schildersvereniging Lijn en Kleur, waar hij onder andere samenwerkte met Henk Klinkhamer. In 1986 vormde hij met Klinkhamer en Robert van Vliet de kunstgroep Sybarit. Deze samenwerking markeerde het begin van zijn artistieke zoektocht naar nieuwe vormen van expressie.
Tijdens een periode in Zweden werkte Smit in kassen voor de bloementeelt, wat hem inspireerde tot zijn serie Svensklandskappor. Deze landschapswerken, gekenmerkt door warme, gele tinten die de Zweedse lente weerspiegelen, werden lokaal verkocht en dienden als opstap naar zijn verdere artistieke ontwikkeling. Zijn reizen naar Duitsland fascineerden hem met het Duitse expressionisme, dat een blijvende invloed op zijn stijl had.
In 1983 vestigde Smit zich definitief in België. Hier begon hij te experimenteren met nieuwe technieken en besloot hij zijn eigen verf te maken. Deze unieke, zachte verf gaf zijn werken een karakteristieke textuur en maakte het mogelijk om op expressieve wijze verf aan te brengen met een paletmes.
Rond 1980 ontwikkelde Smit een uniek materiaal: het zogenaamde JAS-krijt, ook wel Clowny genoemd. Volgens Smit werd dit krijt later gebruikt door gerenommeerde kunstenaars zoals Willem de Kooning, met wie hij korte tijd samenwerkte, en Karel Appel. De inspiratie voor het krijt kwam van de felle kleuren van een vliegtuigbrand die hij in 1979 zag op O'Hare International Airport in Chicago. Alleen met zijn eigen krijt kon Smit de intensiteit van deze kleuren op doek vastleggen.
Naast schilderijen en tekeningen maakte Smit ook indrukwekkende installaties en experimentele composities, vaak in samenwerking met audiovisuele en grafische kunstenaars zoals Lode Cafmeyer.
Smit liet een rijke artistieke erfenis achter die blijft inspireren. Zijn experimentele aanpak, ongewone materialen en emotioneel geladen werken onthullen een kunstenaar die grenzen verlegde en nieuwe dimensies aan kunst toevoegde. Zijn werk wordt gezien als een brug tussen traditie en moderniteit en blijft een belangrijke bijdrage aan het abstract expressionisme.
De memorabele installatie waarbij hij in 1999 de Hofvijver in Den Haag vulde met een miljoen gele tulpen, een krachtig beeld dat de vergankelijkheid van schoonheid belichaamde.
Zijn laatste project, The Blue Flower, een ambitieuze installatie gepland voor 2002, bleef onvoltooid door zijn onverwachte overlijden.
Smit liet een rijke artistieke erfenis achter die blijft inspireren. Zijn experimentele aanpak, ongebruikelijke materialen en emotioneel geladen werken tonen een kunstenaar die grenzen verlegde en nieuwe dimensies aan de kunst toevoegde. Zijn werk wordt beschouwd als een brug tussen traditie en moderniteit, en blijft een belangrijke bijdrage aan het abstract expressionisme.
