Boonstra, Klaas; Krommenie 1905 – 1999 Schore
Titel: Gedroomd landschap,1962, olie op board
61 x 85 cm., gesigneerd l.o. midden: ‘Boonstra’ , verso gesigneerd, gedateerd en getiteld: ‘Boonstra Gedroomd landschap 1962′, annotatie: adres kunstenaar
Herkomst: collectie J. de Bruin, Zaandam
Literatuur: Henk Heijnen; De verbeeldingswereld van Klaas Boonstra 1905 – 1999’, Stichting Klaas Boonstra, Kunstcentrum Zaanstad, Van Spijk Art Projects, 2003, met afbeelding op blz. 71, bovendien afgebeeld op de omslag van deze monografie
De in Amsterdam gevormde beeldend kunstenaar Klaas Boonstra vestigde zich, na Amsterdam en Den Haag, in 1972 samen met zijn echtgenote Rietje Figee in het Zuid-Bevelandse dorp Schore. In deze zelfverkozen afzondering zou hij daar ruim 25 jaar wonen en werken.Van jongs af aan was Klaas Boonstra bezig met tekenen en schilderen. Op 26 jarige leeftijd kon hij met financiële steun van de directeur van de plaatselijke linoleum fabriek naar de Rijksacademie in Amsterdam, waar hij les kreeg van J.H.Jurres en monumentale kunst studeerde bij de beroemde glazenier Heinrich Campendonk.In de oorlog was hij actief in het Amsterdamse verzet en zag hij zich genoodzaakt onder te duiken. Na de oorlog werkte hij in expressieve frisse kleuren en werd hij beinvloed door belangrijke Franse meesters als Picasso en Matisse.
Toen hij besloot zich in Zeeland te vestigen was hij reeds een gevestigd beeldend kunstenaar, die gerekend werd tot de na-oorlogse Amsterdamse 'Experimentelen', zoals Appel, Brands, Constant en Wolvencamp. Eigenzinnig als hij was sloot hij zich niet bij hen aan. Intensief contact of samenwerking met anderen lag niet in zijn aard.Wel nam hij deel aan tentoonstellingen van expositieverenigingen als De Keerkring en Stuwing. In 1951 werd hij uiteindelijk lid van de 'Vereniging tot bevordering van de Absolute Kunst' Creatie.Boonstra schilderde in die tijd abstracte en geometrische composities, bestaand uit een dynamisch samenspel van kleurige fantasievormen die gevoelsmatig, al werkend, tot stand komen.
Ook in Zeeland blijft zijn werk onvoorspelbaar, maar altijd spontaan, intuïtief en afwisselend figuratief en abstract.In een interview met de Provinciale Zeeuwse Courant, in september 1995, zegt hij hierzelf over: «Je kunt een schilderij van te voren niet bedenken» en `Ik schilder met mijn verbeelding`. Hij noemt zichzelf met recht een 'Verbeeldend kunstenaar'.
