Johan Frederik Cornelis Scherrewitz (1868–1951) was een Nederlandse schilder die zich toelegde op het verbeelden van het landelijke leven met een warme, toegankelijke blik. Geboren in Amsterdam en later werkzaam in onder meer Hilversum, ontwikkelde hij een herkenbare stijl waarin rust, eenvoud en ambacht centraal staan.
Scherrewitz werd vooral bekend om zijn schilderijen van boerenerven, stallen en werkpaarden, vaak gesitueerd in zonovergoten landschappen. Zijn werk kenmerkt zich door een losse, maar trefzekere penseelvoering en een rijk, harmonieus kleurgebruik. In tegenstelling tot meer sombere stromingen uit de 19e eeuw, koos hij voor een lichtere, optimistische benadering van het boerenleven, waarin mens en dier in evenwicht samenkomen.
Paarden spelen een prominente rol in zijn oeuvre—niet alleen als werkdieren, maar als karaktervolle aanwezigheid binnen het landschap. Met aandacht voor houding, beweging en licht wist hij deze onderwerpen tot leven te brengen zonder ze te idealiseren.
Johan Frederik Cornelis Scherrewitz laat een oeuvre na dat het Nederlandse platteland viert in zijn meest herkenbare vorm: eerlijk, sfeervol en doordrenkt met een gevoel van dagelijkse harmonie.
