Jan Roëde, geboren als Jan Roede op 13 juni 1914 in Groningen, was een veelzijdig Nederlands kunstenaar die actief was als schilder, glaskunstenaar, illustrator, tekenaar en kostuumontwerper. Hij schreef ook verhalen en gedichten, wat zijn brede artistieke interesse en talenten benadrukt.
Roëde groeide op in Den Haag, waar hij zijn opleiding tot tekenleraar volgde. Aanvankelijk werkte hij als graficus en illustrator, maar al snel ontwikkelde hij zich tot een veelzijdig kunstenaar. Zijn stijl kenmerkt zich door een intrigerend coloriet en intuïtieve onbevangenheid. Hij schilderde zowel abstract als figuratief, in een speelse en naïeve stijl. Volgens Roëde moest kunst bevrijdend zijn, humoristisch, en wars van ernst en zwaarte. Voor hem speelden kleuren een autonome en muzikale rol. Schijnbaar simpel en lichtvoetig, was de compositie altijd zorgvuldig opgebouwd.
Hij was een tijdgenoot van Piet Ouborg, Jaap Nanninga en Wim Sinemus, die hij in Den Haag regelmatig ontmoette. Roëde werd beïnvloed door het abstract-surrealisme van Joan Miró. Zijn door figuren en figuurtjes bevolkte schilderijen zijn het resultaat van het zoeken naar een vormenwereld die uit hem zelf voortkwam. Hij had geen speciale voorkeur voor abstract of figuratief; het proces van het schilderen was voor hem belangrijker dan het resultaat dat er uit voortkwam.
Met zijn veelzijdige oeuvre behoort Roëde tot de wegbereiders van de moderne kunst in het naoorlogse Nederland. Hoewel zijn werk verwantschap vertoont met de Cobra-beweging, besloot hij zich niet bij deze groep aan te sluiten. Hij was liever op zichzelf, eigenzinnig en origineel als hij was.
Jan Roëde overleed op 30 mei 2007 in Den Haag, kort voor zijn 93e verjaardag. Zijn werk wordt nog steeds gewaardeerd en tentoongesteld, en in 2022 werd er een zomertentoonstelling aan hem gewijd in De Oude School in Kortenhoef, getiteld "Jan Roëde, verwondering in kleur".
