Stanislas Victor Edouard Lépine (Caen, 3 oktober 1835 – Parijs, 28 september 1892) was een Franse kunstschilder die wordt gerekend tot de vroege impressionisten, al nam hij binnen die stroming een stille, eigen plaats in. Hij werd vooral bekend om zijn verstilde stadsgezichten en rivierlandschappen, met name van de Seine in en rond Parijs. Zijn werk ademt rust en helderheid, ver verwijderd van het vluchtige en spontane karakter dat veel van zijn impressionistische tijdgenoten kenmerkte.
Lépine werd geboren in Caen, Normandië, en verhuisde op jonge leeftijd naar Parijs. Zijn fascinatie voor het licht op water en de subtiele nuances van lucht en landschap brachten hem ertoe schilder te worden. In 1859 ontmoette hij Camille Corot, die een belangrijke invloed op zijn werk zou uitoefenen. Corot's poëtische benadering van het landschap en zijn ingetogen kleurgebruik zijn duidelijk terug te zien in Lépines oeuvre.
Lépine ontwikkelde zich tot een meester in het vastleggen van kalme, bijna tijdloze momenten. Zijn schilderijen tonen vaak bruggen, kades, boten en stille straten langs de Seine — niet in dramatische scènes, maar in serene composities met zachte, genuanceerde lichtval. Hij werkte in kleine formaten en had oog voor detail, maar wist tegelijk een bijzondere sfeer van verstilling op te roepen.
Hoewel hij zelden deelnam aan de grote salons en geen uitgesproken publieke figuur was, exposeerde Lépine wel op de eerste impressionistische tentoonstelling in 1874, samen met kunstenaars als Monet, Degas en Renoir. Toch bleef hij buiten de schijnwerpers, meer gericht op zijn eigen stille observaties dan op artistieke rebellie. Zijn werk werd gewaardeerd door verzamelaars en collega-kunstenaars, maar bleef bij het grote publiek lange tijd relatief onbekend.
Lépine overleed in 1892 in Parijs, vlak voor zijn 57e verjaardag. Zijn schilderijen zijn te vinden in diverse musea, waaronder het Musée d'Orsay, en worden vandaag de dag geroemd om hun ingetogen schoonheid, technische raffinement en de manier waarop ze de stad en het landschap als verstilde droomwereld verbeelden. In de geschiedenis van het impressionisme geldt Lépine als een stille kracht — geen revolutionair, maar een geduldige observator van licht, ruimte en rust.
