Dirk Govert ('Dick') van Luijn (Utrecht, 1896 – Utrecht, 1981) was een Nederlandse schilder, tekenaar en graficus, vooral bekend om zijn stadsgezichten, landschappen en stillevens waarin de verstilling van het alledaagse centraal staat. Zijn werk is geworteld in de realistische traditie, met een voorkeur voor heldere vormen, subtiele lichtval en een harmonieuze compositie.
Van Luijn kreeg zijn opleiding aan de Kunstnijverheidsschool in Utrecht en volgde lessen aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Hij ontwikkelde een stijl die het midden hield tussen realisme en impressionisme: trefzeker in lijn en vorm, maar met een zekere zachtheid in toets en atmosfeer. Zijn palet bleef doorgaans ingetogen, met veel aandacht voor toon en nuance.
Een groot deel van zijn leven werkte en woonde Van Luijn in zijn geboortestad Utrecht, die hij vaak als onderwerp koos. Zijn stadsgezichten tonen kerken, grachten, hofjes en pleinen, vastgelegd met oog voor detail en sfeer — niet als documentaire, maar als stille poëzie van het stadsleven. Ook zijn landschappen en bloemstukken ademen een zekere rust en beheersing.
Naast schilder en tekenaar was Van Luijn ook actief als graficus. Zijn etsen en litho’s getuigen van een uitstekende beheersing van techniek en lijnvoering. Hij nam deel aan exposities in binnen- en buitenlands verband, en was betrokken bij Utrechtse kunstkringen zoals Genootschap Kunstliefde.
Hoewel hij geen radicale vernieuwer was, wordt Dick van Luijn gewaardeerd als een toegewijd en ambachtelijk kunstenaar, die met aandacht en vakmanschap de schoonheid van het gewone wist vast te leggen. Zijn werk vormt een intiem portret van een Hollandse leefwereld in de 20e eeuw — helder, stil en vol karakter.
