Mari(e) Silvester Andriessen werd op 4 december 1897 geboren in Haarlem in een kunstzinnig gezin. Zijn vader, Louis Andriessen sr., was kunstschilder en restaurateur, en ook zijn broers Hendrik (componist) en Nico (architect) zouden bekende kunstenaars worden. In deze creatieve omgeving ontwikkelde Mari al vroeg zijn liefde voor vorm en expressie. Na zijn opleiding aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam begon hij als een traditioneel figuratief beeldhouwer, maar in de loop der jaren vond hij een steeds soberdere en krachtigere stijl.
Hij wordt gezien als lid van de tweede generatie van de Groep van de figuratieve abstractie, kortweg De Groep genoemd. Deze kunstenaars bleven figuratief werken, maar abstraheerden en vereenvoudigden hun vormen om de essentie te vangen. Andriessens beelden zijn herkenbaar, zwaar en stevig, vaak met een licht gestileerde vormentaal die de nadruk legt op innerlijke kracht en menselijke waardigheid.
Een belangrijk keerpunt in zijn leven en werk was de Tweede Wereldoorlog. Hij hielp onderduikers en werd daarvoor gevangen gezet in het Oranjehotel in Scheveningen. Die ervaring liet diepe sporen na. Na de oorlog werd hij een van de belangrijkste makers van verzetsmonumenten in Nederland. Zijn beroemdste werk is De Dokwerker (1952) op het Jonas Daniël Meijerplein in Amsterdam, een eerbetoon aan de Februaristaking van 1941. Het is een massieve, eenvoudige figuur van een arbeider die kracht en onverzettelijkheid uitstraalt — geen verheven held, maar een gewone man die opstaat tegen onrecht.
Ook andere monumenten, zoals Man voor het vuurpeloton in Haarlem en De Staking in Rotterdam, delen die ingetogen monumentaliteit en menselijkheid. Andriessen zocht altijd het universele in het alledaagse en schrapte overbodige details om de kern van zijn onderwerp te tonen. Zijn werk is niet luid of pompeus maar juist krachtig in zijn eenvoud en empathie.
Naast verzetsmonumenten maakte hij ook portretten, grafmonumenten en religieuze beelden, allemaal gekenmerkt door dezelfde respectvolle soberheid. Hij gaf les aan jonge kunstenaars en werd gewaardeerd als een bescheiden en betrokken man met een groot verantwoordelijkheidsgevoel tegenover zijn publiek.
Tot op hoge leeftijd bleef hij werken in zijn atelier in Haarlem. Op 7 december 1979 overleed hij in zijn geboortestad. Mari Andriessen liet een indrukwekkend en herkenbaar oeuvre na dat tot op de dag van vandaag spreekt over menselijke moed, solidariteit en de kracht van kunst om te herinneren en te verbinden.
