Persia 1724

Francois Valentijn

€ 325

Inter-Antiquariaat Mefferdt & De Jonge

• About the artwork
  Kaart van Persië, uit François Valentijn’s “Oud en Nieuw Oost-Indien”, gegraveerd door Jan van Braam en uitgegeven te Dordrecht door Gerard onder de Linden in 1724-1726. Later met de hand gekleurd. Afm.: 30 x 38 cm. De Verenigde Oostindische Compagnie werd door de zijde aangetrokken om zich op Perzië te richten; de andere producten die in Perzië ingekocht werden waren eigenlijk bijzaak. Zijde was in het begin van de 17e eeuw een gewild product in Europa en bracht dus veel op. In dezelfde periode dat in Perzië de zijdehandel werd opgezet probeerde de VOC dat ook in China. Terwijl in China de handel opzetten niet zo gemakkelijk verliep, ging dat in Perzië veel vlotter. In 1623 sloot de VOC een overeenkomst met Shah Abbas waarin o.a. vrijheid van handelen in Perzië, onbeperkte inkoop en vrijstelling van belasting was vastgelegd, Daar stond tegenover dat de VOC voor de zijde een hogere prijs dan de marktwaarde in Perzië moest betalen aan de Shah. Geleidelijk aan werd de vraag van de VOC naar zijde groter dan Shah Safi I, opvolger van Abbas, kon leveren. Daarom ging de VOC zijde ook van particulieren betrekken maar betaalde daar geen belasting over. Dit werd aanleiding tot een conflict. In 1637 claimde de staat alsnog de belasting en toen de VOC weigerde te betalen werd het met geweld opgehaald. De VOC protesteerde maar kreeg als antwoord dat zij zoveel zijde van de Shah moesten afnemen als Perzië wilde en tegen een door hen vastgestelde hoge prijs. Op dat moment was de vraag naar zijde echter flink afgenomen. In 1644 stuurde Batavia een vloot van zeven schepen naar Perzië om Gamron (het tegenwoordige Bandar Abbas) en andere Perzische havens te blokkeren en Perzische schepen in beslag te nemen. In Spahan (het tegenwoordige Isfahan) hield de Koning zijn hof, het was dus de hoofdplaats. François Valentijn was zeer te spreken over het Plein van de Emam, een groot plein in de stad waar een markt was. Het fraaie VOC comptoir was niet ver van het paleis van de koning gelegen. De VOC had in Shiraz geen comptoir, maar alleen een logement om uit te kunnen rusten tijdens een reis van Spahan naar Gamron of andersom. Het lag ca 72 mijl van Spahan (12 dagen reizen) en ca 113 mijl van Gamron (23 of 24 dagen reizen). In de stad lagen volgens Valentijn nog de ruïnes van het paleis van koning Darius in Persepolis dat door Alexander de Grote in brand gestoken is (5e eeuw voor Chr.). Tevens werd door de VOC in Shiraz wijn ingekocht omdat uit dat gebied de beste wijn van Perzië kwam. Er groeiden veel en mooie rozen die Gul-Ab ofwel rozenwater leverden. François Valentijn (1666-1726) was een dominee, natuurvorser en schrijver die vooral bekend is om zijn “Oud en Nieuw Oost-Indien”, een geschiedenis van de Verenigde Oost-Indische Compagnie en haar activiteiten in Oost-Indië. Valentijn’s kaarten behoorden tot de meest nauwkeurige en grootschalige producties over Oost-Indië tot dan toe gepubliceerd. Als officier had Valentijn toegang tot VOC documenten die hij compileerde tot een bijzondere collectie kaarten. Valentijn’s werk is zo superieur aan eerdere kaarten dat de publicatie ervan, gezien het strenge geheimhoudingsbeleid van de VOC voor wat betreft cartografisch materiaal, uitzonderlijk is. Prijs: Euro 325,-  
• About the artist

  François Valentijn (Dordrecht, April 17, 1666 – The Hague, August 6, 1727) was a Dutch minister, historian, and chronicler of exceptional significance for the knowledge of Asia in the early eighteenth century. He was twice sent to "the East" in the service of the Dutch East India Company (VOC), an experience that formed the basis for his monumental life's work, Oud en Nieuw Oost-Indiën (Old and New East Indies).

  After returning to the Netherlands, Valentijn devoted himself to compiling this extensive and unparalleled work, which has never been equaled in both its scope and level of detail. At a time when the VOC kept its information strictly confidential, he managed to amass a vast body of knowledge by utilizing all the oral and written sources he could obtain. His strength lay not only in his curiosity and tenacity, but also in his talent as a storyteller: Valentijn wrote vividly, precisely, and with a remarkably broad perspective.

  In Oud en Nieuw Oost-Indiën (Old and New East Indies), he explicitly glorified Dutch power and empire in Asia. Valentijn was a staunch nationalist and saw it as his overarching mission to describe Dutch power in the East and thus demonstrate that the Republic had not lost the fortitude of its Batavian ancestors. In the preface to his work, he emphasized his desire to make visible the progress and glory of the Netherlands throughout the centuries.

  This attitude earned him the reputation of a somewhat self-absorbed and vain historian. Yet, this criticism does little to detract from the enduring value of his work. It is precisely through his detailed descriptions that the interaction between Europeans and Asians becomes vividly visible: not only colonial power relations, but also cultural encounters, misunderstandings, and mutual influences are given a place in his narrative.

  François Valentijn thus remains a complex figure: simultaneously nationalist and chronicler, preacher and historian, vain writer and indispensable source. His work remains a key text for understanding the Dutch presence in Asia and the broader world history of the early modern period.

Are you interested in buying this artwork?